Werkdruk in het onderwijs?

Staken – een signaal

Komende dinsdag wordt er op een heel aantal basisscholen gestaakt. Ik hoor over hogere lonen. Tja, kijk naar het bedrijfsleven, dan is het volgens mij niet heel slecht gesteld in deze sector. Minder werkdruk? Daar kan ik inkomen. Wat extra handen op elke school, zoals bijv. een multifunctionele onderwijsassistent met conciërge- en leerlingzorgtaken lijkt me een geweldige ondersteuning.

Moed (1)

Wat een schoolmeester uit Friesland, Willem Riemersma, hier schrijft, is nog dapperder dan een uurtje het werk neerleggen: volgend jaar een keer géén eindcito afnemen. Van scholen wordt tegenwoordig namelijk verwacht dat ze zoveel mogelijk leerlingen binnenboord houden en zo min mogelijk verwijzen naar het speciaal onderwijs. Lukt dat, dan is dat knap. Dat impliceert extra werkdruk maar ook veel voldoening.
Dat kan dan wel inhouden dat het schoolgemiddelde op de eindcito naar beneden gaat. En als je als school ‘onder het landelijk gemiddelde’ scoort, tja, dat is nou ook niet echt een visitekaartje voor (nieuwe) ouders? Of juist wel – maar dan moeten ze de reden weten. Wel sneu voor degenen die dus ‘debet’ zijn aan de score. Ja, je bent welkom bij ons en nou ja, onze school scoort slecht door eh… het systeem?

Commercieel

Wat Willem Riemersma in zijn artikel ook noemt is dat het onderwijs vergeven is van commerciële organisaties. Dat herken ik wel, ja. OLL
Dan breek ik hier alvast een lans voor de goedkoopste, breinvriendelijkste leesmethode van Nederland (met niet-commerciële tarieven voor de scholing, nl. 295 of 420 ex BTW). Dat is een kleine vergoeding voor ter zake doende kennis, gelukkiger kinderen (en dus leerkrachten en ouders) en een lesrooster waar ook nog ruim plaats is om te spelen. Te spelen? Jazeker. Want kinderen starten pas met leesonderwijs wanneer ze ERAAN TOE zijn – en dat is prima te herkennen. De kinderen hebben de basis van het lezen in 40 uren onder de knie. Vergelijk dat even met de uren leestijd die nu in groep 3 op het rooster staan (1 uur per dag, 5 per week, 40 schoolweken…)

Moed (2)

Behalve geld kost het werken met bovenstaande eigenlijk toch nog wat. Namelijk durf. En vertrouwen. Het onderwijs wordt avontuurlijk! En toont meer respect voor de ontwikkeling van het individuele kind. Wat kinderen nodig hebben, weten Petra van Ginkel en Ewald Vervaet, bijvoorbeeld. Vandaag verscheen hun artikel Laat kleuter weer spelen.

Werkdruk?

Maar het levert ook nog iets anders op! Weg is de frustratie bij het kind, de leerkracht en de ouder (denk aan het ‘trekken’ aan kinderen: verplicht vaak letters oefenen en boekjes lezen). Daarvoor in de plaats komt o n t s p a n n e n h e i d  en dat klinkt als weinig werkdruk!

 

P.S. Trouwens, die regel dat mensen na een minimaal aantal keer invallen een vast contract moeten krijgen werkt echt niet handig. Soms kan ziektevervanging amper geregeld worden! Dat levert óf extra werkdruk voor leerkrachten óf extra geregel voor ouders die hun kinderen onverwacht een dag thuis krijgen. Als de minister en staatssecretaris daar éérst eens iets aan kunnen doen…

Olie van lavendel: Natuurlijke Eerste Hulp (en meer)

In het najaar was ik in mijn eentje aan het appels plukken. Op een moment voelde ik plotseling een flink stekende pijn. Daarna vloog er een wesp weg. Aha. Over het hoofd gezien, wat nu? Er was namelijk niemand anders in de buurt. Toen bedacht ik me dat ik een flesje lavendel in mijn tas had. Ik smeerde wat druppels op de pijnlijke plek en alhoewel de pijn nog even te voelen was, bleef zwelling uit. De volgende ochtend in de spiegel zag ik 7 puntjes. Die had goed klem gezeten dus!
Het liefst zuig je een steek eerst uit natuurlijk. Maar op dat moment was dat voor mij geen optie zoals je begrijpt.
O ja. Je kunt een wespensteek trouwens ook met verdunde ammonia (10%) insmeren, of met azijn of citroensap.

Overigens helpt lavendelolie bij nog véél meer dingen!

Je kunt kiezen het al dan niet te verdunnen met water (liefst zo zuiver mogelijk), aangezien sommigen erop reageren met gevoeligheid/roodheid van de huid.
Kinderen geef je niet zomaar pure olie op de huid.
OK, dat waren de waarschuwingen.

Dan nu een lijstje redenen waarom je etherische olie van lavendel in de buurt zou moeten hebben!

  • Muggenbulten jeuken, door lavendelolie wordt dat een stuk minder.
  • Heb je een schaafwond of een snijwond? Doe er een druppel olie van lavendel op. Ja, echt op de wond.
  • Ben je verbrand door de zon? Behalve Boegem Balsem kun je ook het volgende idee toepassen: ga eerst met appelazijn op een watje over de rode plekken. Daarna met een of twee druppels olie van lavendel.
  • Wil je lekker slapen? Doe enkele druppels op de onderkant van je voeten vlak voor het slapengaan.
  • Als je wat lavendel- of citroenolie verstuift, kunnen de muggen jou niet ruiken. Helaas werkt dit niet heel de nacht. Kun je misschien beter wat citroengeraniums neerzetten. Of een walnotenboom bij je raam.
  • Puistjes worden ook niet blij van lavendelolie (maar waar komen die puistjes vandaan – teveel vet of chocolade gebruikt? Je lichaam reageert op iets wat er binnen is gekomen).
  • Lavendel = rustgevend. Smeer een druppel op je voorhoofd of in je nek.
  • Er bestaan verstuivers en geurbranders. Lavendel geeft een heerlijke lucht in je huis. Of je kleinste kamertje. Maar citroen ook. Of eucalyptus bijvoorbeeld.
  • Meng een druppel lavendelolie met wat extra virgin kokosolie en smeer dat op eczematische plekken (en ga na of je lichaam niet teveel kale suiker of tafelzout heeft gekregen de laatste tijd – ik heb die ervaring).
  • Lavendel op droge of dunne huid (verdund) kan prima.
  • Bij moeheid en om de geest helder te houden, meng het evt. met een andere olie, bijv. van citroen. Bij hoofdpijn is het ook goed te gebruiken.
  • Bij oorpijn doe je het met wat kokosolie of vernevel het verdund met water om het oor. Niet onverdund in het oor.
  • Bij krampen in de maandelijkse periode werkt het ook goed als je het op je buik smeert. Niet dat die krampen altijd nodig zijn. Je kunt ook je gewoonten aanpassen en met minder klachten door die dagen heen komen. Benieuwd? Lees je in bij Groene Dag!
  • Lavare, dat is wassen in het Latijn.
    > Doe enkele druppels bij je wasgoed in de droger. Gebruik je geen droger, je kunt het ook in je wasmachine doen.
    > Of doe er iets van in je badwater. Lekker ontspannend.

Kortom: een goed idee voor in je handtas: een flesje lavendelolie.

Wel even opletten of je kwaliteit hebt. Anders smeer je jezelf vol met ongewenste andere (zeer) geconcentreerde stoffen. Zou jammer zijn natuurlijk. Kwaliteit vind je bijvoorbeeld bij Groene Dag (www.herbomont.com, zie: http://www.vikta.nl/gezamenlijk-bestellen/)
De gedroogde bloemen van lavendel werken trouwens nog steeds goed tegen motten. Ideaal, zo’n zakje in de kledingkast!

Als je lavendel- en bepaalde andere planten gewoon in je buurt hebt, kan dat vanzelf al een heleboel wespbezoek schelen, is de boodschap in dit artikel van Wageningen University.

 

Lege kruiwagens maken verschil

Wat deze kruiwagens te maken hebben met je voeding en het water dat je drinkt?

Heel je stofwisseling werkt natuurlijk met vloeistoffen. Alles wat je eet, wordt tot vloeistof verwerkt en dan pas kunnen stoffen uitgewisseld worden. Transport via het bloed en lymfevloeistof speelt hierin een belangrijke rol.

Vergelijk het water dat je drinkt eens met een kruiwagen. Dat heeft ruimte om afvalstoffen mee te nemen! Als je bezig bent om je lichaam te helpen van rommel af te komen (lees: je hebt signalen van moeheid, ongemakken, ziekten), dan maakt het gebruik van water zeker verschil. Het kan nog meer helpen als je kiest om extra gezuiverd water te drinken! Want eigenlijk is kraanwater te vergelijken met een kruiwagen die alvast een bodempje afval heeft. Je kunt trouwens eenvoudig zelf meten hoeveel ppm in je water te vinden zijn.

Het moment van water drinken maakt uit: doe je het ‘s morgens als eerste, dan ondersteun je je lever in zijn ontgiftingswerk. Drink een groot glas lauwwarm water en wacht 20-30 minuten. Je kunt dit combineren met het sap van een halve citroen (met een rietje, ter bescherming van je tanden). Een prettige start van je dag!

Wat de voeding betreft: die kan soms wèl met een volle kruiwagen vergeleken worden. Rauwkost niet hoor, dat is powerfood, het bouwt je lichaam op en zorgt dat je darmen genoeg vezels te verwerken krijgen. Zelfgeperste fruitsappen ook niet, die zuiveren goed!
Maar spullen die volgens fabrikanten voor ‘voeding’ doorgaan… bestudeer de etiketten en verwonder je over wat je allemaal aangeprezen krijgt.

Over fruitmousse en pudding

Met agar-agar, vanillepoeder en kokosmelk! En een beetje water.

Agar-agar. Een ideaal plantaardig bindmiddel, het maakte echt een pudding van mijn kokosmelk-met-vanillepoeder!

Wil je een fruitige kokospudding, dan helpt de handmixer of blender het tot een mooie mousse te maken. Garneren met wat carobepoeder, oerzoet of kokosbloesemsuiker en/of een beetje rauwe honing… eet smakelijk!

Agar-agar meng je eerst met koude vloeistof, verwarmt het tot boven 85°C (even pruttelen is prima) en haalt het van het vuur. Agar-agar lost nl. op boven 85°C en wordt stevig bij 40°C. Je laat het dus ook even afkoelen – bijvoorbeeld in een mooi puddingvormpje. De verhouding: per liter water (of fruitsap, of thee) gebruik je ongeveer één tot twee gram om je gerecht lichtjes op te laten stijven en twee tot vier gram voor een flink steviger textuur (pudding-idee).

Dit fijn wittige poeder komt uit Japan. Ze halen het uit rode algensoorten. Wat ze daar schijnen te doen: ze lossen het een kwartiertje vóór de maaltijd op in soep, thee of water en drinken dat om alvast een licht verzadigd gevoel te krijgen – en waarschijnlijk niet teveel te gaan eten.
Agar-agar kun je gebruiken in plaats van gelatine, dat van huid en botten van koeien en varkens gemaakt wordt. Er is overigens wel een gelatine van grasgevoerde koeien te koop, die heet Great Lakes Gelatinepoeder (ook nog kosher bevonden, wat wil je nog meer).

Recept van deze kokosmelkpudding:

Pruimenmousse… klinkt & smaakt goed!

Nodig: 100 ml. water (optioneel); 1 gram agar-agar (of nog 1 gram voor als je fruit toevoegt); 400 ml. kokosmelk (uit een pakje, let op: het kan zonder toevoegingen zoals conserveermiddel); vanillepoeder; fruit (al dan niet gemixt en/of bevroren);
Voor de garnering: honing/carobepoeder/oerzoet/kokosbloesemsuiker/halve frambozen e.d.

Doen: Neem 1 gram agar-agar in 100 ml. water in een pannetje – of kies direct voor de kokosmelk. Roer het terwijl je verwarmt. Heel even laten koken mag, maar neem het gauw weer van het vuur. Doe dan de kokosmelk erbij -als je dat nog niet gedaan had- en een halve theelepel vanillepoeder. Roer dit door elkaar en zet het in een vorm weg.

Variatie: als je nog fruit wilt toevoegen, neem dan iets meer agar-agar (het ligt eraan hoe stevig je het wilt maken). Voeg je fruit nu gelijk of later toe. Toen ik mijn bevroren pruimen erbij voegde, bleef er duidelijk minder stevigheid over. Serveer je het in een schaaltje, dan is dat natuurlijk geen probleem. Dan noem je het gewoon mousse.

En o ja…  bijna vergeten… er zat nog één druppel etherische olie van sinaasappel in 🙂

Inderdaad, ongelooflijk.

Weleens gehoord van Andreas Moritz? Hij heeft wat interessante titels op zijn naam staan: Kanker is geen ziekte; Tijdloze geheimen van gezondheid en verjonging; De ongelooflijke lever- en galblaaszuivering. Als je bij dit laatste boek een beetje achterin begint met lezen, nou, dan geef ik je op een briefje dat je benieuwd bent naar de rest van de inhoud.
Inmiddels ben ik enigszins ervaringsdeskundig. Na de 7e zuiveringssessie ben ik tot mijn verbazing twee handen vol stenen -van het formaat van zeker anderhalve knikker- kwijtgeraakt!

Inmiddels vraag ik me van alles af: Hoe kan al deze inhoud in mijn buik gepast hebben? Hoe groot is eigenlijk een normale lever? Of hoe weinig ‘bewegingsvrijheid’ heeft hij dan met al die stenen? En hoe kan mijn gezondheid dan toch al zoveel verbeterd zijn ook al zat er nog een heleboel rommel van binnen – in dat proces speelt immers de lever ook een belangrijke rol?
Alvast één conclusie: God geeft overvloedig. Ook de schepping is met overvloed van herstelfuncties gezegend. En daarbinnen mijn lichaam.

Een citaat uit het boek: “Galstenen die de leverbuizen verstoppen, hebben een verstikkend effect op de omringende levercellen. Stenen loslaten door een zuivering helpt ze opnieuw ‘adem te halen’, meer gal te produceren en het bloed meer efficiënt te ontgiften.” Klinkt alweer logisch, toch? En bemoedigend.

In het boek lees ik op blz. 172 dat er mensen zijn “bij wie de hoofdgalkanalen in de lever grondig verstopt zaten met galstenen,” maar dat dat “een zeldzaamheid” is. Dat die “galstenen bij hen pas na meerdere keren vrijkomen.” Nou, ik schaar me inmiddels onder deze groep (al ben ik eerder wel allerlei soorten en kleuren kleine steentjes verloren). Naar het vervolg ben ik benieuwd. En moedig bij dezen iedereen aan om voor zichzelf de mogelijkheid voor zo’n serie zuiveringen te onderzoeken.

Dan is het misschien nog handig om te weten hoe je aan galstenen komt? Het hangt er o.a. vanaf wat voor eten en drinken je tot je neemt. Om daar even op in te gaan: de consumptie van alcohol, cafeïne, witte suiker (lees: kapotte suiker, want dit kan je lichaam helemaal niet als ‘voeding’ verwerken!) en dierlijk eiwit (ja…, vlees) “kan bijna onmiddellijk leiden tot verdikking van de gal en zodoende stenen vormen.”
Maar niet alleen je voeding kan voor stenen zorgen hoor. Ook hoe je emotioneel in je vel zit en je uren nachtelijke slaap maken uit.
Mmm… waar heb ik dit verhaal eerder gehoord? 

Vaccineren, iets om over na te denken?

Vooraf nadenken kan nu, er zijn aardig wat getuigenverhalen over schade die in verband gebracht wordt met vaccinaties.
Mijn eigen nichtje leeft, speelt en geniet, maar het was kantje boord, een paar jaar geleden, na een vaccinatie.

Ik houd van goede en eerlijke voorlichting, alhoewel dat best van twee kanten kan zijn. Vanuit één kant is een film verschenen, over het verband tussen de medische wereld, het brede publiek, BMR-vaccinatie en autisme. 

Deze film wordt slechts op drie plaatsen in Europa vertoond: Brussel (09/02/17), Parijs (13/02/17) en Londen (14/02/17). Daarbij is Dr. Andy Wakefield zelf aanwezig om de film toe te lichten. ‘s Morgens 9 feb. is er een eerste vertoning in het Europees Parlement. Met in de namiddag een rondetafeldebat over de veiligheid van vaccins met een internationaal panel, in de avond de film zelf in Brussel, Cinema Espace LUMEN, Boondaalse steenweg 32-36 in 1050 Elsene. De film is in het Engels met Franse ondertitels. Het debat zal hoofdzakelijk in het Frans en in het Engels gevoerd worden; vragen kunnen in het Nederlands gesteld worden. Er is geen simultaanvertaling voorzien. Zie ook http://vaxxedthemovie.com. De trailer: https://vimeo.com/159566038

Ben benieuwd wat we hiervan terug gaan horen in de media!

Zie ook wat links op de Koppelingen-pagina

 

Licht!

Licht doet goed. Daglicht, wel te verstaan.Zonlicht!
Ooit gehoord van rauwkost als “gesublimeerde zonneënergie,” een uitspraak van Dr. Bircher-Benner (1867-1939)?
Planten die direct zonlicht ontvangen, groeien beter dan die welke aan kunstmatig licht blootgesteld worden. De zon activeert en vermeerdert de vitamines in het fruit. Zonnestralen op je huid betekent dat je lichaam vitamine D kan aanmaken.

Sinds vandaag is de wereld weer een boek rijker. Het gaat over licht, van iemand die er veel bronnen op nageslagen heeft. Eergisteren was er een interview met de schrijfster, Gemma Venhuizen, op de radio. Daarin wordt ook verwezen naar een artikel van haar hand in NRC.

In het schemerdonker zijn we meer creatief dan productief, zo blijkt uit haar boek. Laten we dan wel opletten niet te lang een beeldscherm aan te laten staan. Anders kun je de slaap weer niet zo snel vatten.

Zal in 2017 bewuster gekozen worden voor lichtpauzes?
Hoe meer licht, hoe productiever tenslotte…
Hoog tijd voor een lichtpauze!

Dankbaar!

Hoe het is gegaan met de brandblaar die ik vorige week opliep?20160828_140537

Tot en met de zesde dag heb ik de brandplek 2x per dag ingesmeerd met Boegem Balsem – en met resultaat. Vier dagen moest ik lopen en dat heb ik dan met deze voet op de tenen gedaan. Zo merkte ik wel dat ik andere spieren ging belasten dan gewoonlijk.

De derde nacht besloot ik de blaar aan de lucht te laten drogen, maar na vier uren werd ik er wakker van. Dus toch maar weer ingesmeerd met balsem en ingepakt. 

Ik lees op www.salusi.nl “Pijn door brandwonden kan onbeschrijflijk zijn, maar is gelukkig van voorbijgaande aard. De littekens die achterblijven als gevolg van brandwonden zijn echter (deels) blijvend.”
OK, dan blijf ik nog even smeren, maar eerlijk gezegd heb ik goede hoop op volledig herstel. Nu herstelt mijn huid zich al voortreffelijk! Met het inpakken ervan ben ik gestopt, al zal ik nog wel even voorzichtig zijn met het buitenshuis lopen op blote voeten.

#dankbaar